ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ

Ο Φρανκ φαίνεται διαφορετικός. Η Ρέιτσελ, όμως, τον αγαπάει. Γιατί είναι αθώος, απίστευτα ευφυής, παθιασμένα αφοσιωμένος στη μουσική του Μπαχ. «Στον Φρανκ άρεσε να πιστεύει ότι ένα μέρος του εγκεφάλου του ενεργοποιούνταν πλήρως μόνο όταν άκουγε Μπαχ». Όμως, εκτός από το πάθος του για τον Μπαχ, ο Φρανκ, που είναι ένας ιδιαίτερα προικισμένος προγραμματιστής, περνά τον καιρό του αναζητώντας στο καθετί κρυφά μοτίβα και διατηρεί κρυφή ατζέντα και μυστικές διασυνδέσεις, μέσω του διαδικτύου, με διάφορους συνωμοσιολογικούς κύκλους που κινούνται στα όρια της παρανομίας. Όταν ο Φρανκ εξαφανίζεται, η Ρέιτσελ προσφεύγει στη βοήθεια μιας ιδιωτικής ντετέκτιβ, της Ρόμπιν, που λατρεύει εξίσου τον Μπαχ και που η ζωή της έχει επίσης πολλές κρυφές πτυχές. Οδηγός στην αναζήτησή της, ένα άγνωστο στους πολλούς θρυλικό, όμως, για μια μειονότητα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του ’50, το οποίο μιλά για έναν εν εξελίξει πόλεμο που διεξάγεται από εξωγήινους... Κι αν είναι όντως έτσι; Βιβλίο που χρησιμοποιεί στοιχεία τόσο από τη λογοτεχνία του φανταστικού όσο και από το αστυνομικό μυθιστόρημα, η Επικράτηση θέτει επί σκηνής την επιτακτική ανάγκη των ανθρώπων να εξερευνούν τις σχέσεις μεταξύ των γεγονότων, να αναζητούν το νόημα των πραγμάτων και να προσπαθούν να προβλέπουν τις όποιες συνέπειες, ακόμα κι αν πρέπει να αποδεχτούν την εισβολή του παραλόγου στη ζωή τους. Η Νίνα Άλαν λέει για τη δουλειά της: «Ανέκαθεν έτρεφα μια βαθιά αγάπη για τη λογοτεχνία του φανταστικού συμπεριλαμβανομένης της επιστημονικής φαντασίας, το γοτθικό μυθιστόρημα, τη λογοτεχνία του αλλόκοτου, αλλά και τις παλιές καλές κλασικές ιστορίες φαντασμάτων. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα το έργο που δοκιμάζει τα όρια μεταξύ των ειδών, παίζοντας με φιλοσοφικές ιδέες, απολαμβάνοντας τη γλώσσα, ενώ πειραματίζεται με τη μορφή. Ιδέες γύρω από το τοπίο και την αίσθηση του τόπου, τη μνήμη και την προσωπική ταυτότητα, αποτελούν σημαντικούς άξονες σε όλα τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά μου. Επαναλαμβανόμενες εμμονές, μεταξύ άλλων, είναι τα παλιά ρολόγια και τα σπάνι έντομα, τα ξεχασμένα χειρόγραφα και τα εγκαταλελειμμένα σπίτια. Κάποιοι από τους συγγραφείς που με έχουν εμπνεύσει είναι οι Iris Murdoch, Joyce Carol Oates, M. John Harrison, Paul Auster, Ali Smith και Alasdair Gray». Απόσπασμα συνέντευξης της Nίνα Άλαν στη Φλοράνς Νουαβίλ για τη Le Monde Στόχος μου είναι να αποτυπώσω μια αντίληψη για τον κόσμο, σε μια συγκεκριμένη εποχή, σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Ο Ballard επέμενε: η επιστημονική φαντασία δεν μιλά ποτέ για το μέλλον, αντανακλά αναπόφευκτα την εποχή μας. Για να το πούμε ωμά, αυτό που ένας συγγραφέας μπορεί να αφήσει πίσω του είναι μικρές επιτύμβιες στήλες! Πάντα με είλκυε το παράδοξο και το μυστηριώδες, γιατί αυτές οι ιστορίες αντανακλούν με τον καλύτερο τρόπο την αντίληψή μου για τον κόσμο: ένα μέρος βαθιά αινιγματικό, όμορφο, πότε πότε επικίνδυνο. Ο ρόλος του συγγραφέα, τόσο στη μυθοπλασία όσο και στο δοκίμιο, δεν είναι να στέλνει μηνύματα, αλλά να παρασέρνει τους αναγνώστες στο δικό του σύμπαν και να θέτει ερωτήματα. Πρέπει να λέμε τη δική μας αλήθεια, χωρίς ποτέ να πιστεύουμε πως είναι η μοναδική. Πρέπει να επαγρυπνούμε, να παραμένουμε φιλόδοξοι και ποτέ να μη μένουμε ικανοποιημένοι.