Θεατρικά - Nakasbookhouse.gr Skip to main content
SKU:
9789600346046

Θεατρικά

€14,31
€15,90
0
No votes yet
Η Γιουντόρα Γουέλτι το είπε: "Home is the most dangerous place", που πάει να πει... το σπίτι μας είναι το δάσος με τους λύκους. Δύσκολο να το χωνέψουμ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Λεπτομέρειες βιβλίου

Η Γιουντόρα Γουέλτι το είπε: "Home is the most dangerous place", που πάει να πει... το σπίτι μας είναι το δάσος με τους λύκους. Δύσκολο να το χωνέψουμε όμως, γι' αυτό κυκλοφορούμε εκεί μέσα κατεξοχήν γυμνοί και άοπλοι. Ηλίθια, συγκινητικά ευάλωτοι. Ίσως γιατί αιώνες τώρα το σπίτι μας, λέμε, είναι το καταφύγιό μας και, ως γνωστόν, έχει μεγαλύτερη βαρύτητα το πώς ονομάζουμε τα πράγματα απ' αυτό που στ' αλήθεια είναι. Ή ίσως γιατί όποιος πνίγεται δεν μπορεί να φωνάξει βοήθεια.

Κάθε σχέση είναι μια μορφή αποικιοκρατίας. Πάντα κινδυνεύεις να γίνεις αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ακόμα χειρότερα: πάντα κινδυνεύεις να γίνεις εσύ ο εκμεταλλευτής. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κανένα ζωντανό πλάσμα δεν είναι ενικό βέβαια. Πολλαπλοί είμαστε. Μια ομάδα ανεξάρτητων όντων -συχνά εχθρικών μεταξύ τους- που συγκατοικούν κάτω απ' το ίδιο δέρμα. Αυτή την κοφτερή πολλαπλότητα ήθελα να αποτυπώσω γράφοντας για το θέατρο. Να μιλήσω για στόματα που σε καταβροχθίζουν ευκολότατα, γιατί εσύ πλησιάζεις περιμένοντας το φιλί τους. Αυτό που έκανα και ως πεζογράφος με λίγα λόγια.

ISBN:
9789600346046
Εκδόσεις:
Συγγραφέας:
Μέγεθος: 
22x13
Σελίδες: 
208
Έτος: 
2007
Η Λένα Διβάνη γεννήθηκε το 1955 στον Βόλο και είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Εξωτερικής Πολιτικής στη Νομική Σχολή Αθηνών. Εκτός από τις ιστορικές μελέτες της, έχει δημοσιεύσει μία συλλογή διηγημάτων ("Γιατί δεν μιλάς για μένα;" Νεφέλη, 1995, Βραβείο Μαρία Ράλλη για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς) και τέσσερα μυθιστορήματα ("Οι γυναίκες της ζωής της", Καστανιώτης, 1997, που έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση από την ΕΤ1, "Εργαζόμενο αγόρι", Καστανιώτης, 2000, "Ενικός αριθμός", Καστανιώτης, 2002, "Ψέματα. Η αλήθεια είναι...", Καστανιώτης, 2005). Το πρώτο της μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί στα ισπανικά και κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο "Alfaguara Global" και στα ιταλικά από τον εκδοτικό οίκο "Crocetti". Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά και τα πολωνικά. Επίσης, έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία για παιδιά και έναν τόμο με τα θεατρικά της έργα που παίχτηκαν στο "Τρένο στο Ρουφ" και στην "Πειραματική Σκηνή Τέχνης", στη Θεσσαλονίκη. Συνεργάστηκε με το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού σε θέματα ομογένειας. Θήτευσε ως αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων Λόγου. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και μέλος του ΔΣ της ΕΡΤ.

Η Γιουντόρα Γουέλτι το είπε: "Home is the most dangerous place", που πάει να πει... το σπίτι μας είναι το δάσος με τους λύκους. Δύσκολο να το χωνέψουμε όμως, γι' αυτό κυκλοφορούμε εκεί μέσα κατεξοχήν γυμνοί και άοπλοι. Ηλίθια, συγκινητικά ευάλωτοι. Ίσως γιατί αιώνες τώρα το σπίτι μας, λέμε, είναι το καταφύγιό μας και, ως γνωστόν, έχει μεγαλύτερη βαρύτητα το πώς ονομάζουμε τα πράγματα απ' αυτό που στ' αλήθεια είναι. Ή ίσως γιατί όποιος πνίγεται δεν μπορεί να φωνάξει βοήθεια.

Κάθε σχέση είναι μια μορφή αποικιοκρατίας. Πάντα κινδυνεύεις να γίνεις αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ακόμα χειρότερα: πάντα κινδυνεύεις να γίνεις εσύ ο εκμεταλλευτής. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κανένα ζωντανό πλάσμα δεν είναι ενικό βέβαια. Πολλαπλοί είμαστε. Μια ομάδα ανεξάρτητων όντων -συχνά εχθρικών μεταξύ τους- που συγκατοικούν κάτω απ' το ίδιο δέρμα. Αυτή την κοφτερή πολλαπλότητα ήθελα να αποτυπώσω γράφοντας για το θέατρο. Να μιλήσω για στόματα που σε καταβροχθίζουν ευκολότατα, γιατί εσύ πλησιάζεις περιμένοντας το φιλί τους. Αυτό που έκανα και ως πεζογράφος με λίγα λόγια.