Skip to main content
SKU:
1036

Πακέτο προσφοράς #36: Κάλη Καρατζά

€14,90
€19,80
0
No votes yet

Το πακέτο περιλαμβάνει:

Εγώ, η Ανατολή

Εγώ, η Ανατολή Όνομα γεμάτο ζωή και φως. Μαλλιά σαν ηλιαχτίδες. Μάτια τ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Αποστολή σε 48 ώρες

Λεπτομέρειες βιβλίου

Το πακέτο περιλαμβάνει:

Εγώ, η Ανατολή

Εγώ, η Ανατολή Όνομα γεμάτο ζωή και φως. Μαλλιά σαν ηλιαχτίδες. Μάτια τρομαγμένα κοιτάζουν το χθες. Φόβοι σαλεύουν το μυαλό. Κουκούλι τυλιγμένο το εγώ μου, κρύβεται στην αποθήκη της ψυχής μου. Μοίρα μέσα από θάνατο και γέννα. Αγάπες και λάθη που εκδικούνται. Ντυμένη φλόγα και μετάξι παίρνω τη δερμάτινη βαρκούλα και ταξιδεύω ώς τη Θράκη. Στο παλιό αρχοντικό περιμένουν η Ευδοκία, η Σμαρώ και η Σουλτάνα. Δύσκολο το αντάμωμα· μεταξοσκώληκες ανάμεσά μας... Αργά αργά τυλίγουν στο νήμα τους ιστορίες, σκάνδαλα, μίση και προσδοκίες. Αράζω τη βαρκούλα στην αγκαλιά του Ρήγα. Κάνει ζωγραφιά το ξεχασμένο μυστικό μου. Γράφω στην άμμο... Είναι ζωές που δε φτάνουν για σένα. Δίπλα στο κύμα ρουφάω τον έρωτα στα μάτια του. Κόκκινο κρασί τα φιλιά του. Μεθύσι το πάθος του. Δένω τα χέρια μου στα δικά του και προχωρώ... Εγώ, η Ανατολή

 

Το μέλι έγινε κεντρί

Τα πικρά βοτάνια στάξανε δηλητήριο μέσα στο παλιό αρχοντικό. Οι γκρίζες σκιές του χθες ρούφηξαν το μέλι της ζωής και τρύπησαν τα σωθικά τους με το κεντρί του μίσους. Αυτός που στοίχειωσε τους τοίχους και πλάνεψε καρδιές ήρθε και τ' άλλαξε όλα... για τη Βασιλική, για το κορίτσι με τα σμαραγδένια μάτια. Κι έφυγε για μακρινό ταξίδι να κάνει τ' όνειρό της αληθινό. Ο όρκος του Ιπποκράτη έγινε σκοπός ζωής. Θυσίασε δικά της κομμάτια να μη φανούν, να μη μιλήσουν... ώσπου τα βήματά της έφτασαν πέρα στην Αφρική· εκεί όπου γνώρισε το μεγάλο έρωτα· εκεί όπου απάλυνε τον πόνο. Κι όταν ο χρόνος σταμάτησε το παραμύθι που την τύλιξε, θέλησε να ξεβάψει τα μελανά σημάδια που συννέφιαζαν για πάντα τα μάτια εκείνων των γυναικών. Σιωπές... Γυναίκες που έσερναν χρόνια την ύπαρξή τους ανάμεσα στους κανόνες της αξιοπρέπειας και στην απειλή του φόβου. Ήταν η υπόσχεση για τη φίλη της· ήταν καθήκον γι' αυτά που πέρασε η ίδια. Όπως έβλεπες τη σπουδαία γιατρίνα να στέκει εκείνη τη μέρα της γιορτής πάνω στην εξέδρα, ψηλή σαν λυγαριά με τα μαλλιά της να γκριζάρουν στο φως του δειλινού, μέσα στο άσπρο λιτό της ρούχο, ήταν μια άλλη ξεχωριστή γυναίκα από μας...

ISBN:
1036
Εκδόσεις:
Συγγραφέας:
Η Κάλη Καρατζά-Τζιβελέκη γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Μεγάλωσε στην Καβάλα όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε φαρμακευτική στην Αθήνα όπου και εξασκεί ακόμα το επάγγελμα. Παράλληλα, ασχολείται με το γράψιμο. Δικά της σενάρια γυρίστηκαν για την τηλεόραση.

Το πακέτο περιλαμβάνει:

Εγώ, η Ανατολή

Εγώ, η Ανατολή Όνομα γεμάτο ζωή και φως. Μαλλιά σαν ηλιαχτίδες. Μάτια τρομαγμένα κοιτάζουν το χθες. Φόβοι σαλεύουν το μυαλό. Κουκούλι τυλιγμένο το εγώ μου, κρύβεται στην αποθήκη της ψυχής μου. Μοίρα μέσα από θάνατο και γέννα. Αγάπες και λάθη που εκδικούνται. Ντυμένη φλόγα και μετάξι παίρνω τη δερμάτινη βαρκούλα και ταξιδεύω ώς τη Θράκη. Στο παλιό αρχοντικό περιμένουν η Ευδοκία, η Σμαρώ και η Σουλτάνα. Δύσκολο το αντάμωμα· μεταξοσκώληκες ανάμεσά μας... Αργά αργά τυλίγουν στο νήμα τους ιστορίες, σκάνδαλα, μίση και προσδοκίες. Αράζω τη βαρκούλα στην αγκαλιά του Ρήγα. Κάνει ζωγραφιά το ξεχασμένο μυστικό μου. Γράφω στην άμμο... Είναι ζωές που δε φτάνουν για σένα. Δίπλα στο κύμα ρουφάω τον έρωτα στα μάτια του. Κόκκινο κρασί τα φιλιά του. Μεθύσι το πάθος του. Δένω τα χέρια μου στα δικά του και προχωρώ... Εγώ, η Ανατολή

 

Το μέλι έγινε κεντρί

Τα πικρά βοτάνια στάξανε δηλητήριο μέσα στο παλιό αρχοντικό. Οι γκρίζες σκιές του χθες ρούφηξαν το μέλι της ζωής και τρύπησαν τα σωθικά τους με το κεντρί του μίσους. Αυτός που στοίχειωσε τους τοίχους και πλάνεψε καρδιές ήρθε και τ' άλλαξε όλα... για τη Βασιλική, για το κορίτσι με τα σμαραγδένια μάτια. Κι έφυγε για μακρινό ταξίδι να κάνει τ' όνειρό της αληθινό. Ο όρκος του Ιπποκράτη έγινε σκοπός ζωής. Θυσίασε δικά της κομμάτια να μη φανούν, να μη μιλήσουν... ώσπου τα βήματά της έφτασαν πέρα στην Αφρική· εκεί όπου γνώρισε το μεγάλο έρωτα· εκεί όπου απάλυνε τον πόνο. Κι όταν ο χρόνος σταμάτησε το παραμύθι που την τύλιξε, θέλησε να ξεβάψει τα μελανά σημάδια που συννέφιαζαν για πάντα τα μάτια εκείνων των γυναικών. Σιωπές... Γυναίκες που έσερναν χρόνια την ύπαρξή τους ανάμεσα στους κανόνες της αξιοπρέπειας και στην απειλή του φόβου. Ήταν η υπόσχεση για τη φίλη της· ήταν καθήκον γι' αυτά που πέρασε η ίδια. Όπως έβλεπες τη σπουδαία γιατρίνα να στέκει εκείνη τη μέρα της γιορτής πάνω στην εξέδρα, ψηλή σαν λυγαριά με τα μαλλιά της να γκριζάρουν στο φως του δειλινού, μέσα στο άσπρο λιτό της ρούχο, ήταν μια άλλη ξεχωριστή γυναίκα από μας...