Skip to main content
SKU:
9789601431147

Μετά τη βροχή

€13,95
€15,50
0
No votes yet

Η Χαρά γέρασε στα δεκάξι της. Ο έρωτας που μπήκε φυσικά στη ζωή της πέθανε αφύσικα κι όχι από δικό της χέρι. Μετά την καταιγίδα της απογοήτευσης όμ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Λεπτομέρειες βιβλίου

Η Χαρά γέρασε στα δεκάξι της. Ο έρωτας που μπήκε φυσικά στη ζωή της πέθανε αφύσικα κι όχι από δικό της χέρι. Μετά την καταιγίδα της απογοήτευσης όμως η απάνεμη αγάπη του Νικόλα της έδωσε πίσω πολλά απ’ όσα είχε χάσει. Μαζί του προχώρησε μπροστά, μέχρι που έμεινε πάλι μόνη και προδομένη απ’ όλους εκείνους που δεν είχαν όνομα πια. Μετά τη βροχή για ποιους τυχερούς άραγε βγαίνει το ουράνιο τόξο; Πώς γίνεται μετά από τόσα χρόνια ένα τόσο δα χαρτί να κρύβει τόση δύναμη, τόση ενέργεια και τόσες σκέψεις; Η κάρτα του Μιχάλη είχε παλιώσει στα χέρια της. Στην αρχή τη διάβαζε και την ξαναδιάβαζε, μετά την τσάκισε στα τέσσερα, την τύλιξε ρολό, την έσκισε στη μέση, την κόλλησε με σελοτέιπ και τώρα δεν ήξερε τι άλλο να της κάνει. Αν την έκαιγε, θα καίγονταν άραγε η μνήμη, η μορφή και ο έρωτας που τόσα χρόνια είχε εξορίσει στα απάτητα του θυμού της;

ISBN:
9789601431147
Εκδόσεις:
Έτος: 
2016
Η Μαρίνα Πετροπούλου κατάγεται από τη Σπάρτη. Μεγάλωσε στα Γιάννενα και ήρθε στην Αθήνα δεκαεφτά χρονών. Σπούδασε σχέδιο και διακοσμητική στη σχολή Βακαλό και ασχολήθηκε με την κεραμική και τη ζωγραφική σε ιδιωτικά εργαστήρια. Επίσης ασχολήθηκε επαγγελματικά με το εμπόριο, επάγγελμα που ασκεί μέχρι σήμερα.

Η Χαρά γέρασε στα δεκάξι της. Ο έρωτας που μπήκε φυσικά στη ζωή της πέθανε αφύσικα κι όχι από δικό της χέρι. Μετά την καταιγίδα της απογοήτευσης όμως η απάνεμη αγάπη του Νικόλα της έδωσε πίσω πολλά απ’ όσα είχε χάσει. Μαζί του προχώρησε μπροστά, μέχρι που έμεινε πάλι μόνη και προδομένη απ’ όλους εκείνους που δεν είχαν όνομα πια. Μετά τη βροχή για ποιους τυχερούς άραγε βγαίνει το ουράνιο τόξο; Πώς γίνεται μετά από τόσα χρόνια ένα τόσο δα χαρτί να κρύβει τόση δύναμη, τόση ενέργεια και τόσες σκέψεις; Η κάρτα του Μιχάλη είχε παλιώσει στα χέρια της. Στην αρχή τη διάβαζε και την ξαναδιάβαζε, μετά την τσάκισε στα τέσσερα, την τύλιξε ρολό, την έσκισε στη μέση, την κόλλησε με σελοτέιπ και τώρα δεν ήξερε τι άλλο να της κάνει. Αν την έκαιγε, θα καίγονταν άραγε η μνήμη, η μορφή και ο έρωτας που τόσα χρόνια είχε εξορίσει στα απάτητα του θυμού της;