Δεσποινίς Τζούλια - Nakasbookhouse.gr Skip to main content
SKU:
9789606614569

Δεσποινίς Τζούλια

€6,30
€7,00
0
No votes yet
Ο μεγάλος Σουηδός λογοτέχνης και θεατρικός συγγραφέας Αύγουστος Στρίντμπεργκ (1849-1912) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Ευρώπης κ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Λεπτομέρειες βιβλίου

Ο μεγάλος Σουηδός λογοτέχνης και θεατρικός συγγραφέας Αύγουστος Στρίντμπεργκ (1849-1912) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Ευρώπης και ανανεωτές της θεατρικής τέχνης. Υπήρξε πολυγραφότατος (τα άπαντά του καταλαμβάνουν 55 τόμους) και είχε γνωρίσει φήμη αλλά και διώξεις εξαιτίας των γραπτών του όσο ακόμα ζούσε. Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ των εκτιμητών του συγκαταλεγόταν και ο "δάσκαλος" γενικά Φρίντριχ Νίτσε.

Η "Δεσποινίς Τζούλια", ένα από τα τέσσερα περίφημα νατουραλιστικά του δράματα, γράφτηκε το 1888 και προκάλεσε αντιδράσεις από την πρώτη στιγμή που παίχτηκε.

Στην παρούσα έκδοση συμπεριλάβαμε, ως επίμετρο, και το σημαντικό πρόλογο που έγραψε από μια λεπτομερή ανάλυση για το έργο αυτό, όπου -εκτός από μια λεπτομερή ανάλυση των χαρακτήρων του έργου- εκθέτει και τις γενικότερες απόψεις του για το θέατρο και το πώς θα έπρεπε, κατά τη γνώμη του, αυτό να είναι.

Η μετάφραση έγινε από την αγγλική μετάφρασή και έκδοση του έργου, που έγινε από τον Edwin Bjorkman το 1913 και θεωρείται κλασική.

ISBN:
9789606614569
Συγγραφέας:
Εικονογράφος: 
Κώστας Δεσποινιάδης
Μέγεθος: 
21x14
Σελίδες: 
108
Έτος: 
2010
(Στοκχόλμη, 1849-1912) Πολυγραφότατος Σουηδός συγγραφέας και δραματουργός, πατέρας -κατά τον Ο' Νήλ- του σύγχρονου θεάτρου. Δύσκολη παιδική ηλικία, παράφορη φύση και ασταθής, οργισμένος ατομικισμός, βίαιος ενίοτε μισογυνισμός και διαρκής αναζήτηση του απόλυτου χαρακτηρίζουν τον Στρίντμπεργκ αλλά και τα πρόσωπα των έργων του, κατά το μάλλον ή ήττον αυτοβιογραφικών ("Ο γιός της δούλας"). Η σκέψη του, επηρεασμένη από τον Kierkegaard, τον Nietzsche, τον Rousseau και τον Fourier, τον οδηγεί εκείθεν του ρομαντισμού, στον αθεϊσμό και τον μυστικισμό. Δεινός ερμηνευτής της συμπεριφοράς των ανθρώπων και των μυστηρίων του υποσυνείδητου, περνάει με θαυμαστή ευχέρεια από τον πιό σκληρό νατουραλισμό στόν πλέον αέρινο συμβολισμό. Καταγγέλλει τον θρίαμβο της βίας στις διαπροσωπικές σχέσεις και την αδυναμία επικοινωνίας του ενός με τον άλλο, όσο και του ενός με τους πολλούς, έχοντας ο ίδιος φτάσει στα πρόθυρα της τρέλας ύστερα από τις οδυνηρές αποτυχίες των τριών γάμων του. Ο αριθμός τρία σηματοδοτεί και το έργο του, που διαιρείται σε ισάριθμες περιόδους. Η νατουραλιστική περίοδος σημαδεύεται με επιρροές από τόν Valles και τον Zola και περιλαμβάνει έργα όπως: "Το κόκκινο δωμάτιο" (μυθιστόρημα που θα προκαλέσει κοινωνικό σκάνδαλο), τα τρία θεατρικά "Ο πατέρας" (πιθανώς, νατουραλιστική παραλλαγή του κλασικού μύθου του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας), "Δεσποινίς Τζούλια" και "Οι δανειστές", οι σουηδικές ιστορικές τραγωδίες "Ο κύρ Ούλοφ", "Γουσταύος Βάσα" και "Γουσταύος Αδόλφος" και, τέλος, το δράμα "Ο χορός του θανάτου". Ακολουθεί η περίοδος του μυστικισμού, ενός γαληνεμένου μυστικισμού, εμπνευσμένου από τον θεόσοφο Swedenborg ("Ονειρόδραμα"). Η τρίτη περίοδος φωτίζεται από ένα διαυγές ουμανιστικό φως χάρη στο Intima Teatern (1907), ένα μικρό θέατρο το οποίο ο ίδιος ο Στρίντμπεργκ δημιουργεί και διευθύνει για να παρουσιάσει εκεί την "Καταιγίδα", τον "Πελεκάνο", τη "Σονάτα των φαντασμάτων", έργα δωματίου διαποτισμένα με σκληρότητα και απόγνωση.

Ο μεγάλος Σουηδός λογοτέχνης και θεατρικός συγγραφέας Αύγουστος Στρίντμπεργκ (1849-1912) θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Ευρώπης και ανανεωτές της θεατρικής τέχνης. Υπήρξε πολυγραφότατος (τα άπαντά του καταλαμβάνουν 55 τόμους) και είχε γνωρίσει φήμη αλλά και διώξεις εξαιτίας των γραπτών του όσο ακόμα ζούσε. Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξύ των εκτιμητών του συγκαταλεγόταν και ο "δάσκαλος" γενικά Φρίντριχ Νίτσε.

Η "Δεσποινίς Τζούλια", ένα από τα τέσσερα περίφημα νατουραλιστικά του δράματα, γράφτηκε το 1888 και προκάλεσε αντιδράσεις από την πρώτη στιγμή που παίχτηκε.

Στην παρούσα έκδοση συμπεριλάβαμε, ως επίμετρο, και το σημαντικό πρόλογο που έγραψε από μια λεπτομερή ανάλυση για το έργο αυτό, όπου -εκτός από μια λεπτομερή ανάλυση των χαρακτήρων του έργου- εκθέτει και τις γενικότερες απόψεις του για το θέατρο και το πώς θα έπρεπε, κατά τη γνώμη του, αυτό να είναι.

Η μετάφραση έγινε από την αγγλική μετάφρασή και έκδοση του έργου, που έγινε από τον Edwin Bjorkman το 1913 και θεωρείται κλασική.