Skip to main content
10-10-2019

Η συγγραφέας Θεοφανία Ανδρονίκου – Βασιλάκη μας μιλάει για το βιβλίο της «Ζακίνθη – Στο άβατο του Κόντε», από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη

Τη συγγραφέα Θεοφανία Ανδρονίκου – Βασιλάκη την «παρακολουθούμε στενά» ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, μετά την αλλαγή πλεύσης ως προς το περιεχόμενο και την ωριμότητα του συγγραφικού της έργου. Τα τρία τελευταία της βιβλία, σε συνεργασία με τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη («Η διαθήκη του Ζάνα», «Η υπηρέτρια της Δούκισσας», «Ζακίνθη – Στο άβατο του Κόντε») αποδεικνύουν τα προαναφερθέντα. 

Με συγγραφική φωνή πιο μεστή και με ακόμα πιο ενδιαφέρουσες υποθέσεις και χαρακτήρες ηρώων, η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε διαφορετικά φάσματα του χωροχρόνου, πλέκοντας επιτυχημένα κάθε φορά έναν περιπετειώδη μύθο με δυνατά αισθήματα (και συναισθήματα), καλοβαλμένα ιστορικά και κοινωνικά στοιχεία των εποχών που τοποθετεί τους ήρωές της, και με ισχυρές –με αδυναμία στις δυναμικές γυναίκες- προσωπικότητες, που όμως δεν μένουν στο ακέραιο, αλλά τολμούν να βαπτιστούν όλα τα πάθη, τα λάθη και τις αδυναμίες τους. 

Κυρία Ανδρονίκου – Βασιλάκη,

«Κάθε βιβλίο σας και καλύτερο», είναι ένα σχόλιο που λαμβάνουμε όλο και πιο συχνά από τους αναγνώστες των έργων σας. Πρόσφατα διαβάσαμε τη νέα σας κυκλοφορία, το βιβλίο «Ζακίνθη – Στο άβατο του Κόντε», από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Παρουσιάστε μας συνοπτικά την υπόθεση, η οποία έχει την όμορφη Ζάκυνθο, ένα από τα διαμαντάκια του Ιονίου πελάγους, ως βασικό σημείο δράσης. Σε ποια κατηγορία ανάγνωσης θα εντάσσατε τη «Ζακίνθη»;
Είναι ένα ιστορικό βιβλίο, ως προς την περιγραφή μιας Ζακύνθου η οποία δεν υπάρχει πια, αφού καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς από το σεισμό του 1953. Με φόντο την ταραγμένη περίοδο πριν την Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα, αλλά και την… μπερδεμένη μετά, εξελίσσεται ένας μεγάλος, αλλά αδιέξοδος έρωτας.  

Πώς θα χαρακτηρίζατε τη Ζακίνθη και την Ανθή; Έχουμε ένα δίπολο χαρακτήρων όπως στην «Υπηρέτρια της Δούκισσας»; Πώς αναπτύξατε αυτήν τη φορά τους βασικούς χαρακτήρες του βιβλίου σας; 
Στόχος μου είναι να αναδείξω για άλλη μια φορά τις επιλογές που μας δίνει η ελευθερία στη σύγχρονη εποχή. Είμαστε ελεύθερες να αγαπήσουμε, να ερωτευτούμε και να κατακτήσουμε τα πάντα, ενώ κάποτε οι γυναίκες ήταν κτήματα των πατεράδων τους και αναγκάζονταν να σκύβουν το κεφάλι στις προσταγές τους. Στη Ζάκυνθο του 19ου αιώνα, είτε μια γυναίκα ήταν κοντεσίνα, είτε υπηρέτρια, δεν είχε επιλογή. 

Είναι ένας οδυνηρός αποχαιρετισμός ή μια ανακούφιση η «αποχώρηση» των ηρώων σας και του βίου τους από την καθημερινότητά σας, όταν πια έχετε παραδώσει και την τελευταία σελίδα του βιβλίου σας;
Είναι απίστευτα δύσκολο. Αγαπώ και μισώ τους ήρωες μου αληθινά. Τους ψάχνω δημιουργώντας τους, τους αφουγκράζομαι και τους αναλύω μέχρι κυττάρου. Επειδή αποσκοπώ στο να είναι «αληθινοί», δένομαι μαζί τους, οπότε είναι δύσκολη η αποχώρηση, αλλά η αγάπη μένει για πάντα. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως οι συγγραφείς καταθέτουν κομμάτια και της δικής τους ψυχής στα βιβλία τους, οπότε πως είναι δυνατό να μην αγαπάς ένα κομμάτι του εαυτού σου;

Με τα βιβλία σας «Η διαθήκη του Ζάνα» και «Η υπηρέτρια της Δούκισσας» μας ταξιδέψατε σε υπέροχα μέρη της Ελλάδας, την Ήπειρο, την Πελοπόννησο -πέρα από την Αθήνα και το εξωτερικό- και γνωρίσαμε νοερά την τοπική κοινωνία της εποχής που η υπόθεσή τους εξελίσσεται. Αυτήν τη φορά διαλέξατε τα Επτάνησα. Μιλήστε μας γι’ αυτή σας την επιλογή.
Στην εφηβεία μου διάβαζα πολύ Ξενόπουλο. Έχω διαβάσει σχεδόν όλα του τα βιβλία και λάτρευα τον τρόπο που μετέφερε τις μυρωδιές και τη ντοπιολαλιά των κατοίκων. Ήθελα πολύ να αναβιώσω εκείνη την εποχή και ένα βιβλίο για τη Ζάκυνθο ήταν πάντα στους στόχους μου. 

Η μελέτη στην εποχή της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα, την τοπική ιστορία, στα ήθη και τα έθιμα του τόπου, ακόμα και στην ντοπιολαλιά, ήταν μια ευχάριστη ενασχόληση για εσάς; Πόσο εύκολο ή συναρπαστικό είναι να αφομοιώνει ο συγγραφέας πραγματικά στοιχεία, τον ρεαλισμό μέσα σε ένα μυθιστόρημα; 
Η «Ζακίνθη» υπήρξε το πιο δύσκολο βιβλίο μου. Απαίτησε μεγάλη έρευνα, ατέλειωτο διάβασμα και πολλούς μήνες προετοιμασίας πριν γραφτεί ως μυθιστόρημα. Είναι συναρπαστικό, αν και κουραστικό, αλλά πάνω από όλα είναι ένα λιθαράκι στη βιβλιογραφία του νησιού. 

Τα τρία τελευταία σας βιβλία δείχνει να αποτελούν μια επιτυχημένη τριλογία, εκτός κι αν μας φυλάτε κάποια έκπληξη! Ετοιμάζετε κάποιο νέο έργο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το τέταρτο της σειράς; Ανεξάρτητα από αυτό, όμως, θα θέλατε να μας αποκαλύψετε κάτι από το θέμα του βιβλίου που ενδεχομένως να έχετε στα σκαριά;
Έχω την ανάγκη να κάνω ένα διάλειμμα, επομένως, το καινούργιο μου βιβλίο θα είναι αστυνομικό μυθιστόρημα μυστηρίου με κοινωνικές προεκτάσεις γύρω από έναν μεγάλο έρωτα.

Να αναμένουμε βιβλιοπαρουσιάσεις της «Ζακίνθη» στα βιβλιοπωλεία; Πού αλλού θα μπορούσαν να σας συναντήσουν οι αναγνώστες μας από κοντά αλλά και διαδικτυακά;
Εμφανίζομαι συνήθως σε εκθέσεις βιβλίων και είμαι πολύ ενεργή στα σόσιαλ μίντια. Έχω άμεση επικοινωνία με τους αναγνώστες μου και χαίρομαι πολύ όταν ανταλλάσουμε μηνύματα ή βρισκόμαστε σε κάποιες εκδηλώσεις. 

Σας ευχαριστούμε!
Εγώ σας ευχαριστώ για την πολύ όμορφη κουβέντα μας.

Βιογραφικό

Η Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη εργάζεται ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες και ιστοσελίδες, στον χώρο του καλλιτεχνικού και τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την τηλεόραση, συμμετέχοντας ως κειμενογράφος και σεναριογράφος σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές.

Ως συγγραφέας εμφανίστηκε το 2009 με το βιβλίο Δεσποινίς ετών 29… και κάτι ψιλά, από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ.
Το 2012 κυκλοφόρησε το μεταφυσικό δράμα 8 ψυχές που δεν έφυγαν, από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί.
Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα:
Ο κορσές της Σταχτοπούτας, 2014 και Γυναίκες στα πρόθυρα… γάμου, 2015 και από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη το μυθιστόρημα Η Διαθήκη του Ζάνα, 2017.