Skip to main content
SKU:
9789606654961

Γλυπτική

€19,17
€21,30
0
No votes yet
[...] Η προσωπική μου εκδοχή ευνοήθηκε από το ποιητικό, προλογικό σημείωμα του καταλόγου, που υπογράφει η ίδια: "Σπάζοντας τις πέτρες ένιωσα να βγάζω ... ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Λεπτομέρειες βιβλίου

[...] Η προσωπική μου εκδοχή ευνοήθηκε από το ποιητικό, προλογικό σημείωμα του καταλόγου, που υπογράφει η ίδια: "Σπάζοντας τις πέτρες ένιωσα να βγάζω από μέσα τους μορφές του παρελθόντος στο φως, για να μπορέσω, υπάρχοντας δημιουργικά στο τώρα, να ατενίσω άφοβα το μέλλον".

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, μήπως θα μπορούσαμε να ονομάσουμε τη βιωματική και καλλιτεχνική πορεία της Βένιας Δημητρακοπούλου: "Σπάζοντας τις πέτρες";

Μήπως, τελικά, η Βένια, "φιλοκαλέουσα", ξορκίζει τους δαίμονες υμνολογώντας τους;

Φανή-Μαρία Τσιγκάκου

ISBN:
9789606654961
Εκδόσεις:
Μέγεθος: 
21x22
Σελίδες: 
70
Έτος: 
2009
Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Σπουδασε στο Παρίσι συγκριτική λογοτεχνία, θεατρολογία και ανθωπολογία του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Το 1985 εξέδωσε με τον Μάνο Χατζιδάκι το πολιτιστικό περιοδικό "Το Τέταρτο". Έχει εργαστεί στον εκδοτικό χώρο και διατηρεί στήλη καθημερινού χρονογραφήματος στην εφημερίδα "Τα Νέα". Από τα μυθιστορήματά του, το "Αδιανόητο τοπίο" και η "Πτώση του Νάρκισσου" έχουν εκδοθεί ή είναι υπό έκδοση σε αρκετές ξένες γλώσσες (γαλλικά, ιταλικά, σερβικά, τουρκικά, βουλγάρικα). Από το 1996 εργάζεται στον εκδοτικό χώρο. Το μυθιστόρημά του "Η δύναμη του σκοτεινού θεού" τιμήθηκε το 1999 με το βραβείο του Ιδρύματος Κώστας και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2004 η Γαλλική Ακαδημία του απένειμε ένα από τα μεγάλα της βραβεία, το "Αργυρό Μετάλλιο για την ακτινοβολία της γαλλικής γλώσσας και της λογοτεχνίας". Μεταξύ Μαρτίου 2010 - Οκτωβρίου 2011 (οπότε παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους), διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού.

[...] Η προσωπική μου εκδοχή ευνοήθηκε από το ποιητικό, προλογικό σημείωμα του καταλόγου, που υπογράφει η ίδια: "Σπάζοντας τις πέτρες ένιωσα να βγάζω από μέσα τους μορφές του παρελθόντος στο φως, για να μπορέσω, υπάρχοντας δημιουργικά στο τώρα, να ατενίσω άφοβα το μέλλον".

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, μήπως θα μπορούσαμε να ονομάσουμε τη βιωματική και καλλιτεχνική πορεία της Βένιας Δημητρακοπούλου: "Σπάζοντας τις πέτρες";

Μήπως, τελικά, η Βένια, "φιλοκαλέουσα", ξορκίζει τους δαίμονες υμνολογώντας τους;

Φανή-Μαρία Τσιγκάκου