Skip to main content
13-03-2017

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος και το νέο του βιβλίο, Σχέσεις.

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος κατάγεται Εκ Πειραιώς. Από μικρός ασκήθηκε σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες, γιατί, κατά τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, «η δουλειά κάνει τους άντρες», και εκτός από το πηλοφόρι και το μυστρί κράτησε από νωρίς και τη δημιουργική πένα του.
Υπηρέτησε στο 525 Τάγμα Πεζικού και έκανε ποικίλες Πρόβες πολέμου.
Αργότερα, στα επαγγελματικά του, φόρεσε κάποιες φορές Δανεικιά γραβάτα.
Στη ζωή του κατάρτισε δύο φορές λίστα γάμου, αναζητώντας τη Δέσποινα του οίκου του.
Φανατικός Ολυμπιακός, έκλαψε τη Νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι και πάντα ρηξικέλευθος ακολούθησε τους δρόμους από τους οποίους Πέρασε ο Κιλρόι.
Καθοριστική για τη ζωή του η γνωριμία του με τον Άρη, αρχηγό των ατάκτων, ενώ ομοίως και ο ίδιος εκ γενετής «άτακτος», δεν έχασε ευκαιρία να κάνει τον Άνεμο κουβάρι για τους πάντες.
Δια βίου λιτοδίαιτος, αρκείται μόνο σε Αυγά μαύρα, ενώ παρότι φανατικός καπνιστής είναι Εναντίον του Marlboro.
Αποδημητικό πουλί, πραγματικά ένα από Τα παιδιά της Χελιδόνας, ζει έξι μήνες το χρόνο στην Αθήνα και τους υπόλοιπους φτερουγίζει και φωλιάζει στους πρόποδες των Αγράφων.
Πιστοποίησε με Εγχειρίδιο βλακείας την ισόβια πολεμική του εναντίον της, εξέδωσε δε και ανεξόφλητη επιταγή Ημών των ιδίων, προσβλέποντας στην οπισθογράφηση των εκατοντάδων χιλιάδων αναγνωστών του.
Τέλος, συνεχίζει να ανήκει στους Πειραιώτες και δη τους επιφανείς...

 

Διονύσης Χαριτόπουλος, Σχέσεις, εκδόσεις Τόπος

Το βιβλίο

1. Επιλογή

Η πρώτη ματιά λέει πολλά.
Στη θέα και μόνο του αντίθετου φύλου, ενεργοποιείται αυτομάτως μέσα μας ο ενσωματωμένος μηχανισμός επιλογής, ανάβει ένα ανομολόγητο «ναι» ή «όχι» για το αξιέραστο του άλλου.
    Αν τα «ναι» είναι δύο, αρχίζει το παιχνίδι, χωρίς να σημαίνει πως θα καταλήξουμε οπωσδήποτε στο κρεβάτι.
    Αν τα «όχι» είναι δύο, ιστορία δεν υπάρχει.
    Αν το «ναι» είναι μόνο του άντρα, δύσκολο να προχωρήσει. Οι γυναίκες είναι πιο εγκεφαλικές και λιγότερο παρορμητικές στα ερωτικά, ξέρουν από την αρχή τι θέλουν. Μόνη πιθανότητα να μεταστραφεί, είναι μετά στενή πολιορκία διαρκείας, επειδή καμιά φορά τα κορίτσια ερωτεύονται τον έρωτα του άλλου• συμβαίνει κι αυτό.
    Αν το «ναι» είναι μόνο του θηλυκού, κάτι γίνεται.
    Μάλλον ο άντρας θα το ξανασκεφτεί και ίσως ενδώσει λόγω φύσης, ελάχιστοι μπορούν να αντισταθούν στο γυναικείο κάλεσμα αν η άλλη κάπως βλέπεται. Ιδίως αν πρόκειται για αρσενικό στερημένο ή το παγκοσμίως γνωστό παμφάγο είδος σαβουρογάμη.

2. Οχεία

Ο έρωτας είναι το Άγιο Δισκοπότηρο της Φύσης.
    Η πιο συνταρακτική ανθρώπινη πράξη. Δεν υπάρχει εναργέστερο ποίημα από δυο γυμνά κορμιά πλεγμένα που χαρίζουν ηδονή το ένα στο άλλο.
    Η σαρκική επαφή είναι υπερβατική.
    Δεν υπάρχει ανάλογη εμπειρία που ξεκινάει από τον ακατανίκητο πόθο και μέσα από την ομορφιά και την ηδονή μας οδηγεί στην απόλυτη έκσταση.
    Το ερωτικό σμίξιμο είναι πρώτης ανάγκης. Όπως η τροφή, το νερό και η θέρμανση για να κρατηθούμε στη ζωή. Χωρίς έρωτα ο άνθρωπος μπορεί να μην πεθαίνει, αλλά παραφρονεί.
    Ο έρωτας είναι φυσική επιταγή.
Οποιαδήποτε παρέμβαση ή επήρεια στη συναινετική σχέση ενηλίκων από θρησκεία, ιδεολογία, κοινωνία, κράτος είναι παραβίαση του πλέον θεμελιώδους ανθρώπινου δικαιώματος. Ουδείς τρίτος έχει δικαίωμα ανάμειξης. Ο κόσμος δεν κινδυνεύει από τον έρωτα αλλά τους αυτόκλητους ρυθμιστές του.

3.1 Έρωτας

Η παγίδα της Φύσης είναι στημένη και μας περιμένει.
Πιανόμαστε όλοι ανεξαιρέτως. Είναι στη φύση μας.
Πλην παθολογικών περιπτώσεων δεν υπάρχει άνθρωπος επί γης που δεν πιάστηκε στα ερωτικά δόκανα.
Ο έρωτας είναι εμπειρία ζωής.
Ποτέ άλλοτε δεν θα νιώσουμε τόση χαρά, ευτυχία, αλλά και τόσο πόνο. Οι μεγάλες στιγμές της ζωής μας, χαρούμενες ή οδυνηρές, είναι απότοκες του έρωτα.
Ο έρωτας είναι ανεξήγητος.
Ένα μυστήριο, όπως όλα όσα πηγάζουν από την ψυχή, τον βαθύτερο εαυτό μας. Ουδείς μπορεί να σου πει γιατί ερωτεύτηκες αυτό το πρόσωπο κι όχι ένα άλλο. Αν κάποιος μπάμιας ειδικός επιχειρήσει να σου το αναλύσει, απλώς θα λέει μπαρούφες.
Το υπέροχο νέο πρόσωπο.
Στη ζωή μας συναντάμε εκατοντάδες πρόσωπα. Στη δουλειά, στις παρέες, στη διασκέδαση. Και ξαφνικά με κάποιο από αυτά συμβαίνει ο ξαφνικός θάνατος των υπολοίπων. Αυτό θέλουμε και κανένα άλλο. Το εξυψώνουμε μέσα μας μέχρι θεοποίησης.

3.2
Ο έρωτας είναι μια υπόσχεση ευτυχίας.
Την επιλογή υπαγορεύουν οι ελλείψεις μας, αυτές καθορίζουν το πρόσωπο που μας ελκύει. Είναι αυτό που συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες ελπίδες να τις καλύψει.
Το πρόσωπο που θα μας ολοκληρώσει. «Έψαχνα κάποιον να σου μοιάζει και βρήκα εσένα», έγραψε μια ξεχωριστή γυναίκα.
Πίσω από το ερωτικό σου αντικείμενο είναι πάντα ο εαυτός σου. Στην ουσία αυτό που αναζητούμε στον άλλον είναι ήδη βαθιά μέσα μας.
Ακούς ένα τραγούδι και επειδή αναγνωρίζεις δικά σου στοιχεία, σου αρέσει, σε αγγίζει και ταυτίζεσαι, διαβάζεις ένα βιβλίο, βλέπεις μια ταινία και σου αρέσουν γιατί έχουν κάτι από σένα. Έτσι και με το πρόσωπο της επιλογής σου• ταυτίζεσαι γιατί «κάτι λέει» που μόνο εσύ μπορείς να το ακούσεις.

4. Απιστία

Τι πα να πει «αιώνια πίστη και λατρεία» όταν η φύση προστάζει. Τίποτα. Τι θα πει «όρκοι ερωτικοί». Πάλι τίποτα. Τίποτα δεν μπορείς να κάνεις. Απολύτως τίποτα. Η απιστία είναι εντελώς φυσική.
Ίσως κοινωνικά ανεπίτρεπτη, νομικά κολάσιμη, αμαρτία ασυγχώρητη, αλλά εντός της φύσης μας.
Ναι. Η σχέση βασίζεται στην αποκλειστικότητα.
Μα η ζωή είναι απρόβλεπτη. Η σχέση δεν επιφέρει τύφλωση ή αναστολή συναισθημάτων. Μπορεί και οι ζευγαρωμένοι να βρουν ελκυστικούς άλλους ανθρώπους. Να αναπτύξουν αισθήματα για κάποιο νέο πρόσωπο στη ζωή τους• να αισθανθούν έντονη ερωτική έλξη για κάποιον τρίτο.
Ουδείς μπορεί να κλειδώσει τον άνθρωπο έξω από τη φύση του, να την καταργήσει. Στη μόνιμη σχέση αναλαμβάνουμε δεσμεύσεις που αδυνατούμε να τηρήσουμε.
Λίγοι προσαρμόζονται, οι πολλοί υπομένουν.

5. Χωρισμός

Όταν η ερωτική πανδαισία τελειώσει, μπορούμε να χτυπιόμαστε, βροχή τα παράπονα και οι κατάρες, «μαύρη η ώρα που σε γνώρισα», «τι ήθελα κι έμπλεκα μαζί σου».
Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι αλήθεια.
Εκείνη η μέρα και η ώρα ήταν η ευτυχέστερη στη ζωή σου, είχες μεγάλη και πολύ βαθιά ανάγκη αυτό το πρόσωπο, ευχόσουν ολόψυχα να συμβεί.
Τα ήμουν μικρός, ήμουν μικρή, δεν περνάνε.
Αυτό ακριβώς ήθελες.
Δεν ισχύει το «μου έφαγες τα καλύτερά μου χρόνια».
Αυτά τα χρόνια ήταν όντως τα καλύτερα γιατί ήσασταν μαζί. Το πάθος, οι αγωνίες, τα καρδιοχτύπια, ο πόνος που βιώσατε είναι εντελώς σύμφυτα με την ανθρώπινη ύπαρξη, αυτό που ζήσατε σας πλούτισε τη ζωή ανυπολόγιστα.